Kunstproject Mayors for Peace/Burgemeesters voor Vrede

Kunstproject Mayors for Peace/Burgemeesters voor Vrede

mayors-1

Mayors For Peace (Burgemeesters voor Vrede) werd in 1982 gesticht door Tadatoshi Akiba, de burgemeester van Hiroshima. De basisgedachte van de organisatie is dat burgers van steden steeds de eerste slachtoffers zijn van nucleaire aanvallen. Mayors for Peace probeert daarom zo veel mogelijk burgemeesters te verenigen. De belangrijkste doelstelling is de afschaffing van alle kernwapens tegen 2020.

Mayors for Peace telt meer dan 3.700 leden (steden en gemeenten) in meer dan 140 landen in de wereld. België is heel sterk aanwezig in de organisatie: 6 op 10 Belgische gemeenten zijn lid van Mayors for Peace. Laarne is al sinds 2005 lid van Mayors For Peace.

In 2013 werd het thema “Totale verbanning van nucleaire wapens” in de belangstelling geplaatst door middel van kunst. In Laarne hebben de lokale kunstenaars Joris Messiaen en André De Coster elk aan de constructie van een sculptuur in dit thema gewerkt. Deze werden gedurende de maand april tentoongesteld in het gemeentehuis te Laarne.

Het project werd met succes afgesloten in augustus 2013, de werken zijn nog steeds te bezichtigen bij de kunstenaars thuis.

André De Coster : “Any day after”

Het werk werd gemaakt uit een stronk taxus en poogt de pijn, verbijstering, wanhoop en doodsangst te verbeelden van alle levende organismen op onze planeet over wiens leven en dood wij ons het recht toe-eigenen te beslissen.Hebt u belangstelling voor de achtergrond? Lees dan rustig verder over de boom van leven en dood….

De taxus:

Taxus  baccata, familie Taxaceae, ook gekend als “venijnboom”

Herkomst :Europa, Scandinavië, Noord Afrika ( dus zowat gans de planeet)

Kleur kernhout: vers is het  dieprood, aan de lucht blootgesteld roodbruin. Kleur spinthout; wit tot witgeel, smal. Groeiringen; zichtbaar, zeer smal en golvend. Eigenschappen; zwaar, dicht, vast en taai. Buigsterkte; hoog. stijfheid; hoog. splijtsterkte; moeilijk te splijten. Duurzaamheid: uiterst duurzaam, klasse 1.

Het nu zeldzame hout wordt momenteel gebruikt voor beeldhouwwerk, luxeartikelen, houtdraaiwerk, pijpenstelen en wandelstokken. Het hout werd vroeger speciaal voor bogen gebruikt. (gegevens: houtstudiecentrum voor het technisch onderwijs)

Net als kernenergie heeft de taxus 2 gezichten, de naalden worden gebruikt voor de bereiding van een medicijn tegen kanker en het hout is bijzonder mooi en duurzaam. Anderzijds zijn de naalden zeer giftig en dodelijk voor dieren die ervan eten, vooral paarden sterven eraan.

Maar ook; de taxus is uiterst geschikt voor het maken van oorlogsbogen. De Engelse “taxus Longbow” was een ultiem wapen, zoals de Fransen ondervonden tijdens de 100 jarige oorlog. De boog werd ingezet bij  de slag bij Azincourt op  25 oktober 1415, waar een Engels leger van 6000 man waarvan 5000 Longbow schutters, een Frans leger van 30000 man versloeg. De boog joeg zijn pijl ruim 400 meter ver en was in staat een ridderharnas op meer dan 200 meter te doorboren. De getrainde schutters waren in staat 10 pijlen per minuut af te schieten. Je kan hem dus het kernwapen van zijn tijd noemen, daar waar “de boom” in ’t algemeen doorheen  de geschiedenis door culturen werd vereerd als symbool van wedergeboorte en heropstanding, groeikracht, jeugd en kracht, wijsheid en begrip.

Het werk werd gedurende maanden gemaakt,  voorzichtig, traag, zoekend. De lijn volgend, er iets meer aan geven, er iets uithalen dat het wil prijsgeven. Het is woest, het is wild en ruig. Er is kracht, pijn, verdriet. Er is twijfel, hoop, verbijstering. Het kijkt, het loert.  Het klauwt naar het leven. De hoop op een betere wereld zonder (kern)wapens berust bij u en mij, bij ons samen. Daarvoor deze tentoonstelling en de inzet van tientallen creativo’s en kunstenaars. Misschien een stukje van een vlinder? Alvast bedankt voor uw leesgeduld en hopend op uw inzet voor een betere wereld.

franse vlag

engelse vlag  Met dank aan Charlotte Van Driessche voor de vertalingen.

Kopie van Any day after 20 juni 2012
Any day after - 20 juni 2012

Any day after - 4 februari 2013


Any day after 2
Any day after - 19 februari 2013

Kopie van Any day after 25 februari 2013
Any day after - 25 februari 2013


Over Joris Messiaen, alias  Glasaal - "Fat man"

messiaen1Joris Messiaen woont reeds meer dan 25 jaar in Laarne. Knus aan de rand, daar waar Wetteren-ten-Ede en Heusden elkaar raken. Maar wel wonende in Laarne.

"Als puber heb ik voor mijn vader ooit een “ glasraampje” gemaakt. Maar het is pas in de jaren negentig dat ik een “glas-in-lood opleiding” gevolgd heb in Sint-Lucas te Gent (zes jaar). Via workshops, cursussen en diverse opleidingen heb ik me verder verdiept in verschillende glastechnieken: graveren, etsen, brandschilderen, zandstralen, inkleuren van blank glas, vormen van glas (vb. o.a. “uit de hand vormen van warm glas” in Leerdam, NL). De laatste jaren ben ik zeer actief bezig met fusing (fusing to stick, 2D fusing en Full Fuse), pâte-de-verre (boetseren met glaskorrels), en vormsmelten … Dat ik al deze technieken nu combineer in mijn werk laat zich raden …. Als aal, dit is een jonge paling, voel ik me in de wereld van glas en in het bijzonder “warm glas”. Vandaar: Glasaal".

Tentoonstellingen: Groepstentoonstelling Laarne (april-mei 2011); Kunstenweekend Kalken (8 & 9 /10/2011); Glastentoonstelling Glasaal[1] Laarne (22 & 23/10/2011), deelname Canvascollectie Gent (21/01/2012); Groepstentoonstelling Glascollectief[2] Laarne (16 & 17, 23 & 24/04/2012); WAK [3] tentoonstelling Laarne (27/04 t.e.m. 6/05).

De uitnodiging

Tot op het ogenblik van de uitnodiging wist ik niks over het bestaan van de organisatie Mayors For Peace. Toch was ik onmiddellijk enthousiast om “daar iets mee te doen”. Vooral de twee thema’s trokken mijn aandacht: nucleaire dreiging en massavernietiging.

Zoekwerk bracht mij telkens weer bij “de atoombom” en het is vooral de rookwolk die mij aanzette om daarrond te werken. Dat resulteerde in drie voorstellen: “Little Boy”, “Fat Man” en “Tjar Bomba”.

Kopie van DSC_0086

De ideeën:

De voet: in massief natuursteen, recuperatie materiaal, bewerkt (planeet aarde).

De rookwolk “paddenstoel” ofwel in stapelbouwverlijming, ofwel uitgespaard in het glaspaneel, ofwel in de techniek pâte-de-verre[4].

Het driewielertje[5]: symbool voor de kwetsbaarheid van de mensheid, ook van het “ongeborene”.

Het gebruik van float glas: vensterglas heeft de eigenschap op z’n doorsnede groen van kleur te zijn. En omwille van het kostenplaatje laag te houden.

Te gebruiken technieken: fusing in al zijn vormen, verlijming, zandstralen, graveren, pâte-de-verre. Fusing is “gecontroleerd smelten van glas op glas”. Dit kan fuse-to-stick zijn, 2D en 3D fusing. Ook vervormen van glas op of in een plooimal behoort tot de mogelijkheden.

De uitvoering: Fat Man wordt gekozen als uit te werken voorstel.

"Om de grootte van het kunstwerk te ervaren en omwille van de toepassingsmogelijkheden van de te gebruiken technieken in te schatten heb ik twee modellen op ware grootte gemaakt. Zo kan je reeds vaststellen dat het voorstel Fat Man reeds aan verandering toe is. De eerste waarnemingen maken me het volgende duidelijk: omvang (l x b x h) 77 cm x 55 cm x 89 cm; het kunstwerk zal relatief “zwaar” wegen; hoe zal ik dit voldoende kunnen beschermen(transport, stelplaats)?

De voet of marmeren natuursteenplaat: toen ik een gebroken salontafelblad tegen kwam was is onmiddellijk enthousiast om die als “planeet aarde” te gebruiken omwille van zijn vorm, zijn kleur, zijn aders in de marmer. En: dit salontafelblad krijgt aldus een tweede leven …

Weliswaar moet ik deze marmerplaat nog fatsoeneren: opkuisen, boenen, m’n persoonlijke cisilé[6] randbewerking  toevoegen. Dat doe ik in mijn wachttijden[7]."

"Glas snijden is dan het eerste wat me te doen staat. Van grotere glasplaten, floatglas van 4 mm dikte, worden stroken glas gesneden naargelang de gewenste afmeting: eerst deze voor de 7-delige ster + 2 reserve (testglas), daarna de glasstukken die nuttig zijn voor de glazen voet in het vierkant: aangezien ik tweeglaspanelen voorzie per zijde zijn dat 8 glaspanelen. De bedoeling zou zijn “decor”[8] in te fusen tussen beide glasplaten."

De zeven ster panelen [9] zijn momenteel (27/02/2013) allemaal in de glasoven geweest: de eerste panelen trapsgewijze tot een werktemperatuur van 840°C gestookt, de laatste aan 820°C. Ze zijn dan voorzien van “decor”: een benadering van “straling golven” door middel van glaskorrels tussen 12mm en glaspoeder op de glasplaten gecontroleerd “gesmolten”, wat wij dan “fusen” noemen. Specifiek zijn de glaskorrels en –poeders in gradatie gefused tussen full fuse [10] en fuse to stick [11].

Weet ook dat ik met floatglas [12] werk: dus moet ik ook apart “glaskorrels “ en “glaspoeder” zelf maken van hetzelfde floatglas. Zo niet krijg ik bij stookwerk problemen met compatibiliteit: het draagglas en het dekglas moet “overeen komen” of nog anders gezegd dezelfde uitzettingscoëfficiënt hebben: het glas barst gegarandeerd!!!

Vergeet echter niet dat alle zeven glaspanelen “aan de binnenzijde” vooraf een bewerking diende te ondergaan: de paddenstoelvormige wolk uitzagen. De volgende stap zal in functie zijn van zandstraalwerk: de vorm van de bom, Fat Man! Er is ook veel tekenwerk: alle ontwerpen moeten in functie van glasbewerking apart uitgetekend worden.

De voet (onder de natuurstenen onyx) omvat vier wanden: elke wand heeft een thema en elk thema is een glasdecoratie tussen twee glasplaten[13]. De gekozen thema’ zijn: 1. Mayors for Peace, 2.Massavernietiging, 3.Nucleaire dreiging en 4. Gemeente Laarne. Op onderstaande foto's zie je de voorbereidingen hiervoor. Alle decors, van glaspoeders tot glaskorrels in meerdere korrelgroottes, worden al dan niet apart gefused [14] in functie van het “tafereel” om nadien samengesmolten te worden tussen de twee glasplaten.

kasteel mayors for peace mal
Kopie van Fatman 26 maart3 Kopie van Fatman 26 maart

[1] Privé overzichtstentoonstelling.

[2] Samen met 7 warm glaskunstenaars.

[3] Week van Amateurskunsten.

[4] Boetseren in glaskorrels en –poeders maar dan wel nadien trapsgewijze gestookt in glasoven rond de 800° C.

[5] Het jongetje Shinichi Tetsutani fietste samen met z’n vriendje op 1500m van de brug, mikpunt van de bom. Na eerst begraven te zijn in de tuin (met z’n fietsje) werd 30 jaar later het fietsje opgegraven om een definitieve plaats te krijgen in het Museum van de Vrede, in Hiroshima.

[6] Typische natuursteen bewerking, ook “frijnen”, “scharreren” genoemd.

[7] Tussen twee glasovenstoken.

[8] Decoratie van glasscherven, - korrels en – poeders.

[9] stellen de zeven werelddelen voor: Afrika, Noord - en Zuid-Amerika, Azië, Antarctica, Europa en Oceanië.

[10] bijna volledig ingesmolten.

[11] draagglas en dekglas zijn net aan elkaar gesmolten, glas wordt lichtjes “afgerond” (niet-snedig).

[12] nieuw fabrieksmatig vensterglas (om de kosten te drukken).

[13] draagglas, decor glas, dekglas; wordt via fusing tot één glasplaat herleid.

[14] in de glasoven gestookt met het oog op de graad van afwerking.

Plaats een reactie
Mark
13 mei 2016
4QCT6C http://www.y7YwKx7Pm6OnyJvolbcwrWdoEnRF29pb.com
Patrick
9 maart 2013
veel succes met jullie kunstwerken André, laat je maar volledig gaan
Bart
5 maart 2013
Schitterend initiatief!