Amerikaanse vogelkers opgemerkt op openbaar domein? Geef het zeker door via het digitaal meldingsformulier op www.laarne.be/meldingsformulier. Heb je te maken met de Amerikaanse vogelkers op eigen domein? Dan is het niet zinvol om dit aan de gemeente te melden en onderneem je zelf best actie om deze te (laten) verwijderen.
Voor de Amerikaanse vogelkers is geen gecoördineerd bestrijdingsplan van kracht. De uitroeiiing wordt als onhaalbaar geacht waardoor vooral gefocust wordt op beheer.
De Amerikaanse vogelkers is een invasieve exoot waartegen men momenteel nog stevig strijdt. Dankzij jarenlange intensieve inspanningen is de Amerikaanse vogelkers op de percelen van Natuurpunt Scheldeland bijvoorbeeld zo goed als volledig verwijderd. Maar een grondige opvolging en nazorg blijft noodzakelijk.
De Amerikaanse vogelkers doet meer dan alleen ruimte innemen. De wortels scheiden stoffen af die de kieming en groei van andere planten remmen. Daardoor verdwijnt de ondergroei onder een groep vogelkers niet geleidelijk, maar opvallend snel. Plekken waar vroeger hulst, braam, jonge eiken of kruiden stonden, zijn nu vrijwel kaal of uitsluitend bezet met jonge vogelkers. Bosranden die vroeger een gevarieerde opbouw hadden, zijn gereduceerd tot een éénvormig scherm van dezelfde soort. Herstel van die biodiversiteit kost na verwijdering meerdere jaren, ook als de bestrijding volledig succesvol is geweest. Hoe langer de vogelkers dominant is, hoe verder de zaadbank van inheemse soorten achteruit is gegaan en hoe meer herstelwerk er nodig is.
Herken
- Het is een bladverliezende struik tot lage boom.
- De schors op jonge stammen heeft duidelijke horizontale lenticellen en ruikt sterk bij beschadiging (amandelgeur).
- De bladeren zijn elliptisch met een duidelijke punt en zijn bovenaan sterk glanzend en volledig onbehaard.
- De bloeiwijze bestaat uit hangende trossen van 0.7 tot 1.3 cm breed en 6-15 cm lang met kleine witte bloemen.
- Na bestuiving door insecten ontstaan uit een deel van de bloemen 4 tot 8 mm grote kersen. Deze kleuren eerst groen, dan rood tot donkerpaars en uiteindelijk zwart, wanneer ze rond eind augustus rijp zijn. De kersen zijn eetbaar.
Wat te doen?
Bestrijding is niet verplicht, maar wel sterk aanbevolen.
- verspreiding gebeurt voornamelijk door vogels en zoogdieren waardoor verdere verspreiding niet voorkomen kan worden. Wel kunnen terreinbeheerders de plaatselijke verspreiding in kwetsbare gebieden beperken. Terreinbeheerders kunnen zaadbomen in open bossen en uit bosranden nabij open vegetatie verwijderen.
- volledig rooien inclusief wortelstelsel is noodzakelijk, of ringen om de boom gecontroleerd te laten afsterven zonder nieuwe uitlopers te stimuleren.
- Zagen, kappen of maaien is weinig nuttig en bevordert de groei van tientallen nieuwe scheuten.